تعيين عمر اشياي قديمي
اين مطلب مرتبط با بخش ۱ كتاب شيمي ۲ قسمت پرتو زائي مي باشد.
مي دانيم كه هسته برخي اتمها ناپايدار است وبه همين خاطر با گسيل پرتو راديو اكتيو تجزيه ميشود
اگر مقدار مشخصي از يك ماده پرتو زا را در نظر بگيريم مدت زمان را كه طول مي كشد تا نصف آن تجزيه شود زمان نيمه عمر آن ماده ناميده مي شود در جدول زير زمان نيمه عمر برخي ايزوتوپهاي پرتو زا آورده
شده است:
| اتم | نيمه عمر |
روش تجزيه |
|
14c |
۵۷۳۰ سال |
گسيلβ |
|
۲۳۵ u |
108×1/7 سال |
|
|
۲۳۸ u |
10۹×۵۱/۴ سال |
|
|
۲/۵ روز |
گسيل g |
|
222Rn |
3تا ۶ روز |
باستان شناسان از طريق بررسي ومقايسه مقدار ايزوتوپ(14c)موجود در
يك نمونه شئي باستاني مي توانند قدمت ان را پيش بيني كنند.
در حقيقت ايزوتوپ پرتو زاي (14c)در بالاي جو از اثراشعه كيهاني بر( 14N)
با سرعت ثابتي همواره در حال تشكيل شدن است:
14N + 1n → 14c + 1H
سرعت واپاشي 14c نيز ثابت است.اين كربن پس از تشكيل بلا فاصله
با تبديل شدن به كربن دي اكسيدوارد سيكل كربن در طبيعت مي شود
واز آنجا طي فرايند فتو سنتز جذ ب گياهان ميشود . در شكل زير
سيكل كربن را در طبيعت مي بينيد:
جانوران اين گياه يا جانوران گياه خوار ديگر را مي خورند و 14cوارد بدن آنها
مي شود اما وقتي مي ميرند 14c ديگر وارد بدن آنها نخواهد شد و 14c موجود
در بدن آنها با نيمه عمر ۵۷۳۰ سال به تجزيه ادامه مي دهد.
از مقايسه ي مقدار باقي مانده14c در نمونه ي شئ قديمي كه روزگاري زنده
بوده است با غلظت 14cدر اورگانيسم هاي زنده ي امروزي مي توان زمان مرگ
نمونه ي مورد نظر را معلوم كرد. به اين ترتيب قدمت آن را مشخص كرد.
البته فعاليت 14c بعد از چهار نيمه عمر آن قدر كم مي شود كه تشخيص آنها
توسط دستگاه هاي ردياب از تابش زمينه غير ممكن مي شود در نتيجه اين روش
تنها براي نمونه هايي كه قدمت آنهاكمتر از۲۰۰۰۰ سال است مناسب مي باشد.
لازم به يادآوري است كه اين روش فقط براي اشياء وابسته به موجودات زنده
مناسب است. براي عمرسنجي اشياء غير وابسته به موجودات زنده از ايزوتوپ هاي
عنصر هاي ديگر مثلا براي تخمين سن زمين از نيمه عمر 238U استفاده مي شود.
منبع:سايت در باره شيمي
برچسب: ،
